Trzeci Dzień Pański po nocy paschalnej poświęcony jest Świętym Niewiastom Niosącym Wonności. Uczy w pierwszej kolejności fundamentalnej prawdy o pierwszeństwie miłości w drodze za Chrystusem. Niewiasty udają się do grobu, gdy jeszcze jest ciemno, narażone na niebezpieczeństwo i świadome bezsilności, a mimo to nie zostają w domu – ich miłość okazuje się silniejsza niż lęk i rozsądek. To właśnie im anioł Pański zwiastuje pusty grób. To one pierwsze słyszą paschalne orędzie, które przekazują znajdującym się w ukryciu Apostołom. W ten sposób Ewangelia odwraca porządek ludzkich hierarchii – kobiety, które w świecie antycznym często były spychane na margines, stają się pierwszymi „apostołami dla Apostołów”.

Niewiasty niosące wonności uczą odważnej służby Bogu, wrażliwości oraz wiary nawet tam, gdzie wszystko wydaje się skończone. Ich postawa jest ikoną powołania wielu kobiet w Cerkwi: matek, żon, mniszek i świeckich, które poprzez modlitwę, miłosierdzie i cichą obecność głoszą Zmartwychwstanie często skuteczniej niż słowem. Niedziela ta wzywa więc wszystkich – nie tylko kobiety – aby stali się „niosącymi wonności”: by wnieść w świat, często naznaczony lękiem i rozpaczą, „wonność” wiary, nadziei i miłości, które czerpią swoją moc z pustego grobu Chrystusa.

W ostatnią niedzielę kwietnia w ursynowskiej Hagii Sophii miały miejsce dwie poranne Święte Liturgie.

Zdjęcia: lektor Sergiusz Diadius.