19.08.2026 r.

Święto Przemienienia Pańskiego, obchodzone w Kościele prawosławnym 19 sierpnia, jest jednym z dwunastu największych w roku liturgicznym. Na górze Tabor Chrystus, biorąc z sobą trzech wybranych uczniów – Piotra, Jakuba i Jana – objawił im cząstkę swojej Boską natury. Obecność proroków Mojżesza i Eliasza po obu stronach Chrystusa wskazuje na jedność Starego i Nowego Przymierza oraz na to, że Prawo i Prorocy znajdują swoje wypełnienie w Osobie Syna Bożego, a rozmowa, jaką z Nim prowadzą – jak podaje Ewangelia – dotyczy Jego zbliżającego się odejścia, czyli męki, śmierci i zmartwychwstania. Przemienienie nie jest zatem wydarzeniem odosobnionym, lecz teofanią zapowiadającą Paschę. Głos Ojca, rozlegający się z obłoku – “Ten jest Synem moim umiłowanym, Jego słuchajcie” – potwierdza tożsamość Najświętszej Trójcy objawiającej się w tym momencie w sposób pełny: Ojciec przez głos, Syn przez Osobę przemienioną, zaś Święty Duch przez świetlisty obłok okrywający górę. W hymnografii święta, w troparionie i kondakionie, Matka Cerkiew opiewa Zbawiciela, Który “przemienił się na górze” i “ukazał uczniom swoim chwałę swoją, na ile mogli ją znieść”. Przemienienie Pańskie przypomina, że cały kosmos, a wraz z nim człowiek, powołany jest do przebóstwienia i napełnienia niestworzonym światłem łaski Bożej, o ile trwa w komunii z Chrystusem poprzez modlitwę, post i uczestnictwo w sakramentach Cerkwi.

W przeddzień święte sprawowane było w naszej świątyni nabożeństwo Całonocnego Czuwania, zaś w środę odprawiono Boską Liturgię. W trakcie nabożeństwa, zgodnie z tradycją tego dnia dokonano poświęcenia owoców.