27.09.2026 r.

Święto Podwyższenia Krzyża Pańskiego wywodzi się z IV wieku i wiąże się z odnalezieniem w Jerozolimie Krzyża Chrystusa, które tradycja przypisuje świętej cesarzowej Helenie. Jego początki liturgiczne łączą się z poświęceniem bazyliki Zmartwychwstania w 335 roku: nazajutrz, 14 września, obchodzono uroczystość ku czci życiodajnego Krzyża.

Dzisiejszy dzień wzywa nas, abyśmy pośród niepokoju otaczającego nas świata i własnych zmagań wznosili wzrok ku Chrystusowi i w Jego ukrzyżowanej miłości odnaleźli nadzieję silniejszą niż lęk, grzech i śmierć. Oddając cześć świętemu Krzyżowi, wielbimy Zbawiciela, Który dobrowolnie wszedł w najgłębszą ciemność ludzkiego losu, aby rozjaśnić ją obecnością Boga i otworzyć nam drogę do życia. Krzyż nie przesłania blasku Zmartwychwstania, lecz pozwala rozpoznać, jak wielka jest miłość Tego, Który nikogo nie chce pozostawić w niewoli zła i rozpaczy. Oto dlaczego dzisiejsze święto jest nie tylko wezwaniem do pokłonu przed świętym Drzewem, ale także zaproszeniem do przemiany serca: do porzucenia pychy, do pojednania, do cierpliwego niesienia brzemion drugiego człowieka. Łatwo jest uczynić znak krzyża na swoim ciele, trudniej pozwolić, aby jego prawda przeniknęła nasze myśli, słowa i czyny, nauczyła nas przebaczać bez pogardy, służyć bez szukania uznania i trwać przy prawdzie bez nienawiści.

W wigilię święta podczas Całonocnego Czuwania wyniesiono na środek świątyni święty Krzyż, który pozostanie w tym miejscu do kolejnej niedzieli, natomiast o poranku 27 września odprawiono w naszej cerkwi dwie Święte Liturgie. W ich trakcie wznoszono szczególne modlitwy za wykładowców i studentów, rozpoczynających w tym tygodniu nowy rok akademicki.