Dobry Bóg pozwolił nam i w tym roku obchodzić wielkie święto Narodzenia Zbawiciela. Cerkiew przygotowywała nas do niego przez czterdziestodniowy okres postu, w czasie którego wierni przez modlitwę, pokajanie i dzieła miłosierdzia usiłowali oczyścić swoje serca, aby godnie przyjąć przychodzącego na świat Chrystusa.

Narodzenie Pańskie to święto niewysłowionej tajemnicy Wcielenia – Bóg staje się człowiekiem, aby człowieka podnieść ku sobie, obdarzyć światłem prawdziwego poznania i wprowadzić nas w przestrzeń Królestwa Bożego. W betlejemskiej grocie objawia się miłość, która zwycięża grzech i śmierć, dlatego Cerkiew wzywa wiernych, by w ciszy serca i we wspólnej modlitwie przeżywali ten czas jako początek naszego zbawienia.

Świąteczne uroczystości rozpoczęły się w wigilię święta nabożeństwem Wielkiego Powieczerza połączonego z Jutrznią, podczas którego zabrzmiały pełne teologicznej głębi pieśni ku czci nowonarodzonego Chrystusa, a także tradycyjne kolędy, śpiewane przez chór i wiernych. W sam dzień święta sprawowane były dwie Boskie Liturgie – o północy oraz o godzinie 10.00 – podczas których zdecydowana większość obecnych w świątyni wiernych przystąpiła do misterium Eucharystii, jednocząc się z Chrystusem w Jego Ciele i Krwi.

W trakcie Liturgii odczytane zostało Orędzie Bożonarodzeniowe Świętego Soboru Biskupów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. W tym roku nasz Episkopat podkreśla, że centrum wiary i życia chrześcijańskiego pozostaje tajemnica Wcielenia – „Bóg objawił się w ciele” – dzięki której Chrystus jako Odwieczne Słowo staje się Fundamentem i Sensem ludzkiego życia, „Królem Chwały, prawdy i życia”, oświecającym tych, którzy „przebywają w krainie i cieniu śmierci”. W tym świetle biskupi diagnozują współczesność jako czas próżności, niepokoju i duchowego upadku oraz przestrzegają przed „filozofią i czczymi urojeniami” oderwanymi od Chrystusa, wzywając prawosławnych do wierności patrystycznemu dziedzictwu i do zwyciężania zła dobrem. Drugim silnym akcentem tekstu jest dziękczynienie za konkretne dary i wydarzenia: setną rocznicę samodzielnego życia kanonicznego naszej lokalnej Cerkwi, 1700‑lecie Pierwszego Soboru Powszechnego i przekazany przezeń Symbol Wiary oraz ogłoszenie świętymi męczennikami tych, którzy cierpieli w Katyniu oraz innych obozach jak też podczas deportacji. Hierarchowie za pośrednictwem orędzia zwracają się do Stwórcy aby zachował On Cerkiew w dobrobycie, obdarzył wiernych duchowym i fizycznym zdrowiem, ochronił od pokus i napełnił „pokojem Bożym, przewyższającym wszelki rozum” w rozpoczętym 2026 roku.

Ponadto, w ramach praktyk homiletycznych, kazania wygłosili dwaj studenci: lektor Sergiusz Diadius z Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie oraz Stanisław Yevpak z Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie, dzieląc się ze zgromadzonymi refleksją nad tajemnicą Narodzenia Chrystusa i jej znaczeniem dla życia współczesnego człowieka.

Niech łaska Wcielonego Syna Bożego umacnia wszystkich nas w wierze, nadziei i miłości, aby radość betlejemskiej nocy nie była jedynie pięknym wspomnieniem, lecz stała się trwałym źródłem odnowy naszego życia. Niech pokój, który promieniuje z groty Narodzenia, zamieszka w naszych rodzinach i domach.

Zdjęcia: lektor Sergiusz Diadius, Tymoteusz Siemieniuk.