13.09.2026 r.

Przesłaniem dzisiejszego fragmentu Ewangelii jest nierozdzielna jedność miłości do Boga i bliźniego, której źródłem i pełnią pozostaje sam Chrystus. Wskazując największe przykazanie, Zbawiciel ukazuje, że życie duchowe nie sprowadza się do przestrzegania przepisów, lecz polega na oddaniu Stwórcy całego siebie: serca, duszy i rozumu. Oznacza to przemianę naszego wnętrza, dzięki której myśli, pragnienia i czyny stają się odpowiedzią na Jego miłość. Jej autentyczność ujawnia się w relacjach z drugim człowiekiem: nie sposób bowiem prawdziwie kochać Boga, pozostając obojętnym na tego, kto nosi Jego obraz. Dlatego modlitwa i uczestnictwo w życiu Cerkwi powinny owocować wrażliwością na cudze cierpienie, gotowością do przebaczenia oraz cierpliwą troską o potrzebujących. Ewangelia przypomina zarazem, że do wypełnienia tego wezwania nie wystarczy sama znajomość słów Boskiego Nauczyciela. Potrzebujemy zjednoczenia z Nim i otwarcia na działanie Jego łaski, która uzdrawia serce, uwalnia je od egoizmu i uzdalnia do bezinteresownego daru z siebie. W ten sposób przykazanie miłości staje się nie tylko wskazaniem, jak postępować, lecz także drogą wzrastania w podobieństwie do Chrystusa.

13 września miały miejsce dwie poranne Boskie Liturgie.

Warto dodać, że od jutrzejszego dnia Cerkiew wstępuje w Nowy Rok Liturgiczny.