Niedziela Świętych Ojców, przypadająca bezpośrednio przed świętem Narodzenia Chrystusa, jest w tradycji prawosławnej dniem głębokiej duchowej refleksji nad tajemnicą Wcielenia i wierności Bożych obietnic. Wspominając rodowód Syna Bożego według ciała — od Abrahama po Józefa Oblubieńca — Kościół ukazuje, że historia zbawienia nie jest przypadkowym biegiem ludzkich dziejów, lecz świadectwem cierpliwego działania Boga, Który prowadzi człowieka ku odkupieniu.

Ten dzień objawia, że Chrystus nie wchodzi w świat z zewnątrz, ale rodzi się w nim, przyjmując realne dziedzictwo ludzkiej natury i historii. Duchowe przesłanie tej niedzieli zachęca wiernych do przyjęcia Zbawiciela w prawdzie i pokorze, tak jak uczynili to sprawiedliwi i prorocy, którzy przez całe pokolenia oczekiwali Jego przyjścia. Uczy nas dostrzegać w Jego genealogii nie suche imiona, lecz żywe świadectwo wiary, posłuszeństwa i nadziei. Jak Bóg wszedł w dzieje ludzi, tak pragnie narodzić się w sercu każdego człowieka gotowego przyjąć Jego wolę. Niedziela Ojców staje się więc przypomnieniem, że całe Pismo prowadzi do Betlejem — miejsca, gdzie historia spotyka się z wiecznością.

W pierwszą niedzielę stycznia odprawiono w naszej cerkwi dwie Boskie Liturgie, w trakcie których wznoszone były m.in.  modlitwy o błogosławieństwo Stwórcy na rozpoczęty przed kilkoma dniami nowy rok kalendarzowy.

Zdjęcia: lektor Sergiusz Diadius.