Niedziela przed świętem Chrztu Pańskiego w tradycji prawosławnej ukazuje przejście od Betlejem do Jordanu: od kontemplacji tajemnicy Wcielenia do wejścia Chrystusa w nurt historii jako Mesjasza, który rozpoczyna publiczną działalność. Teksty liturgiczne tej niedzieli, podobnie jak czytania apostolskie i ewangeliczne, podkreślają, że Ten sam, Który narodził się w cichości groty, teraz objawia się jako Baranek Boży zanurzający się w wody Jordanu, aby uświęcić całe stworzenie i zapowiedzieć nasz sakrament chrztu jako początek nowego życia.

Jednocześnie niedziela ta uczy wiernych czujnego przygotowania do Epifanii: przypomina, że chrzest Chrystusa jest fundamentem naszego osobistego chrztu, a więc wezwaniem do odnowienia przymierza z Bogiem, do nawrócenia i oczyszczenia serca. Hymnografia tego dnia prowadzi wierzącego do uświadomienia sobie, że Teofania nie jest tylko wspomnieniem historycznego wydarzenia nad Jordanem, lecz aktualnym „objawieniem” Boga w życiu każdego ochrzczonego, który ma pozwolić, by łaska chrzcielna stała się realnym początkiem drogi ku zjednoczeniu z Bogiem.

W wigilię święta Jordanu po zakończeniu drugiej Boskiej Liturgii w naszej cerkwi dokonano Wielkiego Poświęcenia Wody.

Zdjęcia: lektor Sergiusz Diadius.