28.08.2026 r.

28 sierpnia Cerkiew Prawosławna obchodzi jedno z najważniejszych świąt roku liturgicznego – Zaśnięcie Przenajświętszej Bogurodzicy, upamiętniające zakończenie ziemskiej wędrówki Dziewicy Marii. Według Tradycji Bogurodzica odeszła z tego świata w sposób naturalny i błogosławiony, aby następnie zostać wskrzeszoną przez swego umiłowanego Syna i Boga, a Jej przeczyste ciało wraz z duszą zostało wzięte do chwały niebieskiej. Cerkiew wyznaje w ten dzień dwie nierozdzielne prawdy: śmierć-zaśnięcie Matki Bożej oraz jej zmartwychwstanie.

Święto dzisiejsze zostało ustanowione już w IV–V wieku, a jego stałą datę w kalendarzu liturgicznym potwierdził w VI wieku cesarz Maurycjusz. Zamyka ono cykl dwunastu wielkich świąt i jednocześnie wieńczy cały cerkiewny rok liturgiczny, który rozpoczyna się na nowo 1/14 września.

Do tego dnia wierni przygotowują się przez surowy, dwutygodniowy post, zwany “Uspieńskim”, który swą surowością zbliżony jest do Wielkiej Czterdziesiątnicy.

27 sierpnia, w wigilię święta, w warszawskiej cerkwi Św. Sofii – Mądrości Bożej sprawowane było Całonocne Czuwanie, w trakcie którego na środek świątyni uroczyście wyniesiono płaszczanicę – ikonę przedstawiającą złożenie do grobu Matki Bożej. Nabożeństwo to, wzorowane na jutrzni Wielkiej Soboty, obejmowało ponadto Obrzęd Pogrzebu Bogurodzicy oraz procesję z całunem wokół świątyni.

W sam dzień święta, 28 sierpnia, odprawiona została Boska Liturgia, podczas której poświęcono przyniesione przez wiernych zioła, kwiaty oraz kłosy zbóż, jako wyraz głębokiej wdzięczności Stwórcy i Najświętszej Bogurodzicy za tegoroczne plony.