19.07.2026 r.

W kolejną niedzielę po święcie Zstąpienia Świętego Ducha na Apostołów usłyszeliśmy ewangeliczne opowiadanie o uzdrowieniu przez Zbawiciela dwóch niewidomych, które ukazuje przede wszystkim tajemnicę wiary jako wewnętrznego widzenia, wyprzedzającego zmysłowe doświadczenie. Niewidomi wołają do Chrystusa jako do Syna Dawida, rozpoznając w Nim Mesjasza, choć ich oczy pozostają zamknięte. W tym geście Matka Cerkiew odczytuje obraz człowieka pogrążonego w ciemności grzechu, który jednak dzięki łasce potrafi wyznać prawdę o Bogu. Odpowiedź Syna Bożego: „Według wiary waszej niech wam się stanie” wskazuje, że uzdrowienie nie jest aktem magicznym, lecz owocem synergii – współdziałania Stwórcy i ludzkiej odpowiedzi. Wiara nie jest tu jedynie przekonaniem, lecz żywą relacją i ufnością, która otwiera człowieka na przemieniające działanie Boga. Jednocześnie perykopa ta odsłania dynamikę objawienia, które dokonuje się w ciszy i pokorze. Chrystus nakazuje uzdrowionym milczenie, co podkreśla, że prawdziwe poznanie Boga nie rodzi się z rozgłosu, lecz z wewnętrznego nawrócenia i strzeżenia daru łaski. Niewidomi, którzy odzyskują wzrok, stają się ikoną przebóstwienia – przejścia od ciemności ku światłu. Jednak ich nieposłuszeństwo przypomina, że nawet człowiek, dotknięty łaską, pozostaje wolny i zdolny do błędu. W ten sposób dzisiejsza Ewangelia nie tylko opisuje cud, lecz wprowadza wiernych w głębsze rozumienie życia duchowego, w którym uzdrowienie oczu ciała ma prowadzić do oczyszczenia serca i oglądania Boga.

Bezpośrednio po zakończeniu Świętej Liturgii zgromadzeni w świątyni wierni mieli możliwość obejrzenia wystawy ikon autorstwa Władimira Kurajewa, który na co dzień uczestniczy w pracach nad polichromią naszej cerkwi.

Zdjęcia: diakon Andrzej Golimont.