03.05.2026 r.
Niedziela o paralityku przypomina nam, że prawdziwe uzdrowienie człowieka rozpoczyna się od spotkania z Chrystusem, Który zna najgłębsze potrzeby ludzkiego serca. Paralityk, leżący przy sadzawce i oczekujący na cud, staje się obrazem każdego z nas — często bezradnych wobec własnych słabości, przyzwyczajeń i duchowego zastoju. Zbawiciel przychodzi nie tylko jako Ten, Który uzdrawia ciało, lecz przede wszystkim jako Dawca nowego życia, wzywając: „Wstań, weź swoje łoże i chodź”. To ewangeliczne wydarzenie ukazuje, że łaska Boża nie jest ograniczona ani czasem, ani miejscem, ani ludzkimi schematami. Nie potrzeba „poruszenia wody”, gdy obecny jest sam Pan życia. Warunkiem przemiany pozostaje jednak gotowość człowieka do odpowiedzi na Boże wezwanie oraz odwaga, by zerwać z dawnym sposobem życia. Uzdrowienie paralityka staje się więc zaproszeniem do duchowego przebudzenia i odnowienia naszej relacji z Bogiem.
Podczas obu dzisiejszych Liturgii, z okazji Święta Konstytucji, wznoszono szczególne modlitwy za naszą Ojczyznę — o pokój, jedność i pomyślność dla całego narodu. Nie zapomnieliśmy także o maturzystach, którzy od 4 maja rozpoczynają egzaminy dojrzałości.
Zdjęcia: Oleksandr Rudyi, lektor Sergiusz Diadius.


















