07.04.2026 r.

7 kwietnia przypada jedno z najważniejszych świąt roku liturgicznego, należące do cyklu Dwunastu największych. Mowa o Zwiastowaniu Bogurodzicy, które w bieżącym roku przypadło na Wielki Wtorek. Ukazuje ono „zbawienia naszego początek”: wcielenie Syna Bożego jako wejście Boga w historię w sposób pokorny i nieprzymuszający człowieka. W centrum tego dnia okazuje się “tak”, płynące z ust Czystej Marii – wolnej, pełnej zaufania odpowiedzi Dziewicy na Słowo, Które przychodzi, aby wziąć na siebie ludzką naturę i ją uzdrowić; od tego momentu cała ekonomia zbawienia odsłania się jako synergia łaski Bożej i ludzkiej zgody. To właśnie dlatego troparion święta nazywa Zwiastowanie objawieniem „przedwiecznej tajemnicy”, w której Syn Boży staje się Synem Dziewicy, a radość anielskiego pozdrowienia staje się radością całego stworzenia.

Drugim istotnym wymiarem Zwiastowania jest wezwanie do wewnętrznej czystości, czujności i słuchania słowa Bożego, bowiem Stwórca przychodzi w codzienności – do Nazaretu, nie do pałacu – i w chwili, która zewnętrznie nie różni się od innych. Ikona święta w głęboki sposób ukazuje dynamiczny dialog: Logos przychodzący z wysoka i pokorne przyjęcie Go przez Marię, która staje się „żywym przybytkiem” Boga. W ten sposób Zwiastowanie staje się obrazem powołania każdego wierzącego do tego, by w swoim życiu, w sercu uczynić miejsce Chrystusowi – swoją wiarą, posłuszeństwem i miłością. Wielki Wtorek w tradycji prawosławnej rozwija to samo przesłanie w perspektywie eschatologicznej: Ewangelia dnia mówi o sporze z faryzeuszami, zapowiedzi sądu, przypowieści o pannach roztropnych i nierozsądnych oraz o talentach, co stanowi mocne wezwanie do czujności, mądrości i odpowiedzialności za otrzymane dary. Maryjne „niech mi się stanie” ze Zwiastowania staje się tu probierzem autentyczności: Wielki Wtorek pokazuje, że łaska wcielenia domaga się odpowiedzi w postaci czuwającej wiary, która nie usypia jak nierozsądne panny, ale przechowuje i pomnaża otrzymane talenty, aby zostać rozpoznaną przez Oblubieńca przy Jego ostatecznym przyjściu.

W dniu święta sprawowano w naszej cerkwi Boską Liturgię św. Jana Chryzostoma.

Zdjęcia: lektor Sergiusz Diadius.